Sunday, November 1, 2009

വേദവ്യാസനു നാരദൻ ചെയ്ത ഭാഗവത കഥ-നാരദന്റെ കഥ

വേദവ്യാസനു നാരദൻ ചെയ്ത ഭാഗവതോപദേശം

ശൌനകാദിമുനിമാർ സൂതനോട് ചോദിക്കുന്നു, “എങ്ങിനെയാണ് വേദവ്യാസമഹർഷി രചിക്കുവാനുണ്ടായ കാരണം?, ശ്രീശുകൻ പഠിക്കുവാൻ ഉണ്ടായ കരണം എന്താണ്?

അതിനു മറുപടിയായി സൂതൻ ആദ്യം വേദവ്യാസന്റെ ജനനവും അദ്ദേഹം നാരദനാൽ ശ്രീമഹാഭാഗവതം ചമയ്ക്ക്കുവാനുണ്ടായ കാരണവും പറയുന്നു,

വേദവ്യാസൻ

പരാശരമഹർഷിക്ക് സത്യവതി എന്ന മുക്കുവസ്ത്രീയിൽ (ഒരു (?) മഹർഷിയുടെ ബീജം കടലിൽ വീണപ്പോൾ മത്സ്യം വിഴുങ്ങി, മത്സ്യത്തിൽ നിന്നുണ്ടായതാണ് സത്യവതി) ഉണ്ടായതാണ് വേദവ്യാസൻ. പിന്നീട് സത്യവതിയെ ശന്തനു (ഭീഷ്മരുടെ അച്ഛൻ) വിവാഹം കഴിക്കുമ്പോൾ അതിൽ
രണ്ട് മക്കൾ ഉണ്ടാകുന്നു. വിചിത്രവീര്യനും ചിത്രാംഗദനും. പക്ഷെ അകാലത്തിൽ മരണപ്പെടുന്നു. സത്യവതി മരുമക്കൾക്ക് പുതോല്പാദനത്തിനായി കാട്ടിൽ അലഞ്ഞു നടക്കുന്ന വ്യാസനെ വരുത്തുന്നു. (ബ്രാഹ്മണരിൽ നിന്ന് വംശം നിലനിർത്താൻ അങ്ങിനെ ആകാം എന്ന് നിയമം ഉണ്ടായിരുന്നു) അങ്ങിനെ വ്യാസനു അംബികയിൽ ധൃതരാഷ്ട്രൻ (വ്യാസന്റെ വൃത്തികെട്ട വേഷവും മറ്റും കണ്ട് കണ്ണുപൊത്തിയതിനാൽ ധൃതരാഷ്ട്രർ അന്ധനായി) അംബാലികയിൽ പാണ്ടുവും (അംബാലിക് മുനിയെ കണ്ട്, വിളറിയതിനാൽ പാണ്ടുള്ള മകനും) ദാസി വിനീതയായി നിന്നതിനാൽ വിദുരർ എന്ന വിജ്ഞാനിയും ഉണ്ടായി.

വ്യാസന് പിന്നീട് വിധിപൂർവ്വം ആരണികയിൽ(?)ഉണ്ടായ് പുത്രനാണ്‌ ശ്രീശുകൻ.

*വേദവ്യാസൻ ശ്രീമഹാഭാഗവതം രചിക്കാനിടയായത്:

വേദങ്ങൾ
ഭാരതീയ സംസ്കാരത്തിന്റെ അടിത്തട്ട് എന്നുപറയുന്നത് ‘വേദ’ങ്ങളാണ്. വേദങ്ങൾ എന്നാൽ മന്ത്രസംഹിതകൾ. വേദം എന്നാൽ ‘അറിവ്’ എന്നർത്ഥം. പ്രധാനമായും വേദങ്ങൾ നാലാണ് : ഋഗ്വേദം, യജൂർവേദം, സാമവേദം, അഥർവ്വവേദം. വേദങ്ങളെ നാലായി പകുത്തത് വേദവ്യാസൻ ആണ്.

ഇതിഹാസങ്ങൾ

വേദങ്ങളിലെ സാരാംശങ്ങൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് മനസ്സിലാകാൻ, കഥകളിലൂടെയും മറ്റും പറയുന്നവയാണ് ഇതിഹാസങ്ങളായ രാമായണവും (വാൽമീകി) , മഹാഭാരതവും (വ്യാസൻ).

ആദ്യത്തെ ഇതിഹാസമായ രാമായണം രാമന്റെ കഥയിലൂടെ വാൽമീകി മഹർഷി വേദസാരാംശങ്ങൾ ആളുകളിൽ എത്തിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

രണ്ടാമത്തെ ഇതിഹാസമായ മഹാഭാരതത്തിലൂടെ വേദവ്യാസൻ മഹാഭാരതയുദ്ധകഥയിലൂടെ വേദങ്ങളുടെ സാരാശം പറഞ്ഞു ഫലിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
ഭഗവത് ഗീതയും വ്യാസമഹർഷി മഹാഭാഗവതത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിരിക്കുന്നു.

പുരാണങ്ങൾ
എന്നിട്ടും തൃപ്തിവരാതെ വേദവ്യാസമഹർഷി തന്നെ വേദസാ‍രാംശങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ട് 14 പുരാണങ്ങൾ രചിച്ചു.

ശ്രീമഹാഭാഗവതം

ഇത്രയുമൊക്കെയായിട്ടും അദ്ദേഹത്തിന് തൃപ്തി വന്നില്ല. അങ്ങിനെ സരസ്വതീ നദീതീരത്തെ ബാദരികാശ്രമത്തിൽ, ഒരു ഗുഹയിൽ ധ്യാനനിരതനായി ഇരിക്കുമ്പോൾ നാരദമഹർഷി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് അതൃപ്തിയുടെ കാരണം ആരാഞ്ഞു, സമാധാനിപ്പിക്കുന്നു, ‘അങ്ങ് ഇത്രയൊക്കെ രചിച്ചെങ്കിലും സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഇറങ്ങി എളുപ്പത്തിൽ അവരെ ഉയർത്താനുതകുന്ന ‘ഭാവവതം’ ഇതുവരെ രചിച്ചിട്ടില്ല. അതു രചിക്കായ്കയാലാണ് അങ്ങയുടെ ഈ അതൃപ്തി’. അങ്ങിനെ വേദവ്യാസമഹർഷി ശ്രീമഹാഭാഗവതം രചിക്കുന്നു. വേദസാരാംശങ്ങൾ ഏറ്റവും ലളിതമായി മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ എത്തിക്കാനായി അതിലളിതമായി രചിച്ചിട്ടുള്ളതാണ് മഹാഭാഗവതം.
(ഭക്തി ഒന്നുമാത്രം മതി അത് മനസ്സിലാക്കാനും. കലികാലത്തിൽ ഭക്തിയേ മുക്തീ വരുത്തൂ എന്നും ഉണ്ട്)

ഭാഗവത്തെ പുരാണതിലകം എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ദേഹം ത്വജിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തേജസ്സ് വിലയിച്ചതും ഭാഗവതത്തിലത്രെ! ഭാഗവതത്തിൽ 12 സ്കന്ധങ്ങളും, 335 അദ്ധ്യായങ്ങളും, 18000 ശോകനങ്ങളൂം(ഗ്രന്ഥങ്ങൾ) അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.

വേദവ്യാസൻ ജന്മാനാ ജീവന്മുക്തനായ തന്റെ മകൻ ശ്രീശുകനു ശ്രീമഹാഭാഗവതം പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നു. വ്യാസൻ, ഭാഗവതം തന്റെ മകൻ രചിച്ചതായി രേഖപ്പെടുത്തിവയ്ക്കുന്നു.
*ജന്മനാ ജീവന്മുക്തനായ ശ്രീശുകൻ കേട്ടത് ലോകനന്മയ്ക്കായി മാത്രം.

No comments:

Post a Comment