Monday, November 23, 2009

പൃഥുചരിത്രം

ധ്രുവനു ശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ ഉൾക്കലൻ രാജ്യം ഭരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രൻ അംഗന. അഗന് ഒരു ദുഷ്ടനായ പുത്രനുണ്ടാകുന്നു വേനൻ. വേനന്റെ ദുഷ്ടതകൾ കണ്ട് മനം മടുത്ത് അംഗൻ വനവാസത്തിനുപോകുന്നു. ഒടുവിൽ വേനന്റെ ദുഷ്ടതകൾ താങ്ങാ‍നാകാതെ വന്നപ്പോൾ മുനിമാരെല്ലാം കൂടി ചേർന്ന് യാഗം നടത്തി ‘ഹൂ.. ഹൂ’ എന്ന് മന്ത്രം ചെയ്ത് വേനനെ കൊല്ലുന്നു.

വേനനു ശേഷം പരമ്പര അന്യം നിന്നുപോകാതിരിക്കാൻ മഹർഷിമാർ തന്നെ ആദ്യം വേനന്റെ കാൽ കടയുന്നു.അപ്പോൾ നിഷാദന്മാർ ഉണ്ടാകുന്നു. വേനന്റെ തന്നെ സ്വഭാവഗുണങ്ങളോടെ
അവരെ നിഷാദന്മാർ എന്നു പറയുന്നു

അടുത്തതായി വേനന്റെ ഉരുക്കൾ/കൈകൾ കടയുമ്പോൾ പൃഥുവും അർച്ചിസ്സ്ദേവിയും ഉണ്ടാകുന്നു.

പൃഥു ജനിച്ചയുടൻ ശ്രുതിപാടടകന്മാര്‍ അദ്ദേഹത്തെ സ്തുതിച്ചു പാടാൻ തുടങ്ങുന്നു.. ഉടൻ അദ്ദേഹം പറയുന്നു, ‘ഒരാളെ കണ്ടയുടനല്ല സ്തുതിപാടേണ്ടത്. അയാളുടേ പ്രവർത്തികൾ കണ്ടറിഞ്ഞ ശേഷം പാടുക‘ എന്ന്.
തീരെ ചെറുതിലെ ആത്മീയ ഞാനം കൈവന്ന പൃഥു നോക്കുമ്പോൾ ഭൂമി വറ്റിവരണ്ട്, കിടക്കുന്നു. എങ്ങും ദാരിദ്ര്യം പട്ടിണി.. പൃഥു കുതിരപ്പുറത്തു കയറി ചെന്ന് ഭൂസമ്പത്തെല്ലാം ഒളിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നതില്‍ കുപിതയായി, ഭൂമീദേവിയെ യുദ്ധത്തിനു വെല്ലുവിളിച്ചു. ഭൂമീ ദേവി ഭയന്ന് ഒരു പശുവിന്റെ രൂപം ധരിച്ച് പ്രാണരക്ഷാര്‍ഥം ഓടി. അപ്പോള്‍ പൃഥു ചക്രവര്‍ത്തി ബ്രഹ്മാസ്ത്രം തൊടുക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അപ്പോല്‍ ഭയന്ന് ഭൂമീ ദേവി പൃഥുവിന്റെ കാല്‍ പിടിച്ച് പറഞ്ഞു, “അങ്ങയുടെ പൂർവ്വികർ അധർമ്മത്തോടെ ഭൂമി ഭരിച്ചതുകൊണ്ടാണ് ഭൂമിയിൽ മഴ പെയ്യാതെ എല്ലാം വറ്റിവരണ്ട് ഈവ്വിധം ആയത്. ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം, ഒരു പശുവിന്റെ രൂപത്തിൽ നിൽക്കാം.. അങ്ങ് എന്റെ അകിട്ടിൽ നിന്ന് ആവശ്യമുള്ളതൊക്കെ കറന്നെടുത്തുകൊൾക” എന്ന് അങ്ങിനെ പൃഥുചക്രവർത്തി വീണ്ടും ഭൂമിയെ സമ്പന്നമാക്കി.

അദ്ദേഹം രാജ്യം ഭരിക്കെ, അശ്വമേഥയാഗം നടത്തി. ആദ്യ യാഗത്തിലും രണ്ടാമതു നടത്തിയ യാഗത്തിലും ഇന്ദ്രന്‍ വന്ന് യാഗാശ്വത്തെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോയി.. മൂന്നാമത്തെ പ്രാവശ്യവും ഇതാവര്‍ത്തിച്ചപ്പോള്‍, സ്വതവെ ക്ഷമാശീലനായ പൃഥു ചക്രവര്‍ത്തി കോപം കൊണ്ട് ഇന്ദ്രനെ പിടിക്കാനോടി..
അപ്പോള്‍ ഭഗവാന്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു ചോദിക്കുന്നു, വിവരം ഇല്ലാതെ ഇന്ദ്രന്‍ ചെയ്തുപോളെ എന്റെ ഭക്തനും ചെയ്യാന്‍ പോവുകയാണോ?
അങ്ങേക്ക് സ്വര്‍ഗ്ഗം വേണോ അതോ എന്നില്‍ ഭക്തി വേണോ? എന്ന് ചോദിക്കുന്നു.
അപ്പോള്‍ പൃഥുചക്രവര്‍ത്തി പറയുന്നു ഭക്തി മതി എന്ന്.
എങ്കില്‍ യാഗാശ്വത്തെ വിട്ടേയ്ക്കുക.. അശ്വമേധയാഗം നടത്തുന്നതിലും പുണ്യം എന്നെ ഭജിച്ചുകൊണ്ട് നിസ്സംഗമായി സൂര്യനെപ്പോലെ കർമ്മം ചെയ്യുകയാണ് എന്നു പറയുന്നു.

എന്നിട്ട് എനിക്ക് അങ്ങയുടെ പ്രവര്‍ത്തികള്‍/ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ തന്നെ അര്‍പ്പിച്ച് പൂജിച്ചാല്‍ മതിയാകും എന്ന്. ( ഏതു പ്രവര്‍ത്തിയും ഭഗവാനെ സ്മരിച്ച്, അദ്ദേഹത്തിനുവേണ്ടിയാണെന്ന് കരുതി ചെയ്യുക.. മക്കളെ സ്നേഹിക്കുന്നതും വീട്ടുജോലിചെയ്യുന്നതും അങ്ങിനെ എന്തുപ്രവര്‍ത്തിയായാലും അത് ഭഗവാന് അര്‍ച്ചിക്കുക)
എങ്കില്‍ സൂര്യനെപ്പോലെ നിസ്വാര്‍ദ്ധനായി എല്ലാവര്‍ക്കും പ്രകാശം നല്‍കി, എങ്കിലു സ്വയം ഒന്നിലും ആസക്തി വയ്ക്കാതെ ജീവിക്കുക.. എന്നു പറയുന്നു..
എന്നിട്ട് അദ്ദേഹത്തിന് എന്തു വരം വേണമെന്ന് ഭഗവാന്‍ ചോദിക്കുമ്പോള്‍
‘എനിക്ക് ആയിരം കര്‍ണ്ണങ്ങളുടെ ശക്തി വേണം എന്ന് പറയുന്നു.. നല്ലതു കേള്‍ക്കാന്‍.. ’
ഭഗവാന്‍ പ്രഥുചക്രവര്‍ത്തിയോട് ശാസ്ത്രീയമായി ആത്മീയകാര്യങ്ങള്‍ പഠിക്കാന്‍ പറയുന്നു..
പിന്നീട് പൃഥുചക്രവർത്തി അപ്രകാരം രാജ്യം ഭരിച്ചു. ഒന്നിലും ആസക്തിയില്ലാതെ..സൂര്യനെപ്പോലെ..ഊര്‍ജ്ജസ്വലനായി മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് ഊര്‍ജ്ജം പകര്‍ന്ന് എങ്കിലും എല്ലാം ഭഗവാനില്‍ അര്‍പ്പിച്ച്...
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രൻ വിജിതാശ്വൻ-
പ്രചേതാക്കൾ-
പ്രാചീന ബഹിർസ്സ് (ദർഭ കിഴക്കോട്ട് വയ്ക്കാൻ പഠിപ്പിച്ച് )
പ്രാചീന ബഹിർസ്സ് ഒരുപാട് യാഗങ്ങൾ നടത്തുന്നു.
ബാക്കി ഇവിടെ

No comments:

Post a Comment