Sunday, November 1, 2009

പാണ്ഡവരുടെ മഹാപ്രസ്ഥാനം -

പാണ്ഡവരുടെ മഹാപ്രസ്ഥാനം

അർജ്ജുനൻ വിവരം അന്വേക്ഷിച്ചു ദ്വാരകയിൽ പോകുന്നു.ആറുമാസം കഴിഞ്ഞിട്ടും തിരിച്ചെത്തിയില്ല.
എല്ലായിടത്തും ദുർനിമിത്തങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു. ധർമ്മപുത്രൻ ഭീമനോട് പോയി അന്വേക്ഷിക്കാൻ പറയുന്നു. അപ്പോൾ അർജ്ജുനൻ കണ്ണീരോടെ തിരിച്ചെത്തുന്നു.ധർമ്മപുത്രൻ അർജ്ജുനനോട് ചോദിക്കുന്നു, ദ്വാരകയിലെ വിശേഷങ്ങൾ. അപ്പോൾ അർജ്ജുനൻ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ശ്രീകൃഷ്ണൻ ദേഹം ത്വജിച്ച വിവരം അറിയിക്കുന്നു.
‘ഭഗവാനേ അങ്ങ് ഇല്ലാത്ത ഒരു ലോകം എനിക്ക് സങ്കല്പിക്കാൻ കൂടിക്കഴിയുന്നില്ല’ എന്നു പറഞ്ഞ് കേഴുന്ന അർജ്ജുനന്റെ മനസ്സ് ഭഗവത്ഗീതയിൽ ഒരിക്കൽക്കൂടി കടന്നുപോകുന്നു. കാലത്താൽ മറന്നുപോയ ഭഗവത്ഗീതയിലെ അർജ്ജുനന് മനസ്സിലാവുന്നു. അന്ന് യുദ്ധക്കളത്തിൽ വച്ച്
ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു, “ഞാൻ മുൻപുണ്ടാകാതിരുന്നിട്ടില്ല, നീ മുൻപുണ്ടാകാതിരുന്നിട്ടില്ല, ഈ രാജാക്കന്മാർ മുൻപുണ്ടാകാതിരുന്നിട്ടില്ല, ഇവിടെക്കാണുന്ന ആരും മുൻപുണ്ടാകാതിരുന്നിട്ടില്ല, എല്ലാവരും എക്കാലത്തും ഉള്ളവരായിരുന്നു” എന്ന്. ശരീരം നശിച്ചുപോയാലും മനസ്സൊരിക്കലും നശിക്കുന്നില്ല എന്ന സത്യം. മനസ്സിന് പ്രായമില്ല, ജനനമില്ല മരണമില്ല, ശരീരം വിട്ടുപോയാല്ലും മനസ്സ് എന്നും നിലനിൽക്കുന്നു എന്ന സത്യം അർജ്ജുനന് ബോധ്യം വരുന്നു.
അർജ്ജുനൻ രാജകീയ വസ്ത്രങ്ങളൊക്കെ മാറ്റി, ശ്രീകൃഷ്ണനില്ലാത്ത ഒരു ലോകം എനിക്കു വേണ്ട എന്ന് പറയുന്നു, ധൃതരാഷ്ട്രറും അതുതന്നെ ചെയ്യുന്നു.
ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഇല്ലാതായ വൃത്താന്തം മനസ്സിലായ കുന്തീദേവി ഭഗവത് സ്മരണയിൽ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. (മക്കളെ ഓർത്തല്ല ശരീരം ത്വജിച്ചത്. ഭഗവത് സ്മരണയിൽ!)
അവിടെ നിന്നും പാണ്ഡവർ നേരെ കെദേർ നാഥിൽ പിന്നെ ബദരികാശ്രമത്തിലെത്തുന്നു.
അളകനന്ദയിൽ കുളിച്ചു തൊഴുത്, സരസ്വതീനദീയും കടന്ന് മുന്നോട്ടു പോകുമ്പോൾ
പാഞ്ചാലി ദേവി തളർന്ന് വീഴുന്നു. നകുലനും സഹദേവനും പാഞ്ചാലിയെ രക്ഷിക്കാനായി ധർമ്മപുത്രരോട് അറിയിക്കുന്നെങ്കിലും ധരമ്മപുത്രർ തിരിഞ്ഞുനോക്കുന്നില്ല (എല്ലാവരും ലൌകീകത ത്വജിച്ച്, മോക്ഷമുക്തിതേടി പോവുകയായിരുന്നു.) പാഞ്ചാലി വീഴുന്നത് ഒരു ഭരത്താവിന്റെയും പേര് വിളിക്കുന്നില്ല വാസുദേവനെ ഏകാന്തഭക്തിയോടെ സ്മരിച്ചുകൊണ്ടാണ് ശരീരം ത്വജിക്കുന്നത്.

നാം അവസാനം സ്മരിക്കുന്നതുപോലെയായിരിക്കും നമ്മുടെ പുനർജ്ജന്മം.

ഇതിനൊരുദാഹരണ കഥ ഉദിതചൈതന്യയതി പറയുന്നു:
പുനർജ്ജനനം

നാം പുനർജ്ജനിക്കുന്നത് നമ്മൾ മരിക്കാറാകുമ്പോൾ അവസാനനിമിഷം എന്താകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നോ അപ്രകാരമായിരിക്കും എന്നതിനുദാഹരണം.
ഉമ പരമേശ്വരനോട് ദക്ഷയാഗത്തിനു ക്ഷണിച്ചില്ലെങ്കിലും പോകണം എന്ന് വാശിപിടിക്കുമ്പോൾ
പരശിവൻ മനസ്സിൽ കരുതും ഏതിനും ഉമയുടേ ആയുസ്സ് തീർന്നിരിക്കുകയാണ്. അച്ഛനെ കാണാൻ വിടാതിരുന്നാൽ ഉമ മരിക്കാൻ സമയം അച്ഛനെ ഓർത്തുകൊണ്ടാവും മരിക്കുക അപ്പോൾ അടുത്ത ജന്മം വീണ്ടും ദക്ഷന്റെ മകളായി തന്നെ ജനിക്കും. അതല്ല താൻ ദക്ഷയാഗത്തിനു പോകാൻ അനുവാദം കൊടുത്താൽ തീർച്ചയായും അവിടെവച്ചായിരിക്കും മരണം സംഭവിക്കുക അപ്പോൾ തീർച്ചയായും എന്നെഓർത്താവും മരിക്കുക. അപ്പോൾ അടുത്തജന്മം വീണ്ടും തന്റെ ഭാര്യയായി ജനിക്കും എന്ന്. അങ്ങിനെ ഉമ ദക്ഷയാഗത്തിനു പോവുകയും അവിടെ വച്ച് ദക്ഷനാൽ അപമാനിതയായി പരശിവനെ ഓർത്താണ് മരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് അടുത്തജന്മം പാർവ്വതിയായി ജനിച്ച് വീണ്ടും പരമശിവന്റെ ഭാര്യയാവുന്നു.

No comments:

Post a Comment